Gezichten

0

Kim Zeegers

Scan 1

Kind aan huis was ik bij Het Gebeuren en later Theater aan de Haven. John Reinders gaf me alle ruimte om voorstellingen te realiseren en initieerde soms samenwerkingsverbanden, zoals Smile Please (1990) met Guusje Eybers. Daarna volgde Krankheit (1991) ism met Alex d’ Electrique. We mochten tijdens de zomersluiting in de zaal van Theater aan de Haven repeteren. We hebben er zowat 2 maanden gewoond. Comfortable or not met Guusje van Tilborgh (1992) speelde op locatie tijdens het Beckett festival. In het nieuwe Theater aan het Spui speelde Pyhrro reist naar Athene ism de Acteurs(1994)en was de première van Sterrenstof (1999), waarin Einstein (Fred van der Hilst) en Marilyn Monroe (Tjitske Reidinga) elkaar ontmoeten in een discussie over de relativiteitstheorie. Het was als een rijke humuslaag waarin ik als regisseur kon groeien en presenteren.

 

0

Guusje Eijbers

 

guusje eybers

John is een van de eerlijkste mensen die ken. Geen poespas en gedraai. Hij heeft mij de kans gegeven mijn eerste regie (op locatie in een oude tramremise) te doen bij toen nog Het Gebeuren. Het was de voorstelling  La Bâtarde naar een boek van Violet Leduc. Dankzjj John Reinders was ik in staat mijzelf te overtreffen. Het getuigd van moed om een actrice die nog nooit een regie heeft gedaan, het voordeel van de twijfel te geven. Dat mijn debuut een succes was, was mede dankzij zijn vertrouwen in mijn talent. Samen hebben we het succes ervan gevierd. Hij was er altijd, ook in moeilijker tijden. Je kon op hem rekenen.

John Reinders  heeft veel betekend voor Den Haag; Theater aan het Spui en De Haagse zomer, waren er zonder hem niet geweest en dat waren mooie tijden. Hij heeft heel veel talent tot bloei laten komen, hij had daar een goed oog voor. John was ook i emand die het ook graag naar zijn zin had. We hebben veel plezier gehad en heel wat afgelachen. Ik kan hier niet alle voorvallen noemen maar ik herinner mij onze voorstelling in een rondrijdende tram (Post-War-Comedy-Car) waar John de ongelofelijk prachtige rol speelde van een alcoholist met een krat bier naast zich en als enige tekst een enorme boer moest laten. De manier waarop hij die boer liet, met volle overtuiging en op precies het goed moment, was hilarisch. In die tram gebeurde van allerlei dingen die het publiek op het verkeerde been moest zetten,waaronder een Haagse meneer wiens  teckel onder de tram kwam. Het hele verkeer van het Haagse Voorhout hield stil, mensen bleven staan om de toestand gade te slaan. We genoten zelf van het tafereel.

Ik herinner mij de opening van  Theater aan het Spui, waar de repetities van de openingsvoorstelling die ik toen maakte niet helemaal van een leien dakje gingen. “Ja, zei John dan, “we worden grote mensen met grote mensen problemen, het komt wel goed”. Guusje Eijbers

0

Ton van de Langkruis

Ton_van_de_Langkruis_middelgrootMijn eerste professionele regie was bij het Gebeuren. Het stuk ging in première in Schlemmer op een voor de gelegenheid gebouwd podium in de vorm van een vleugel. Dat podium staat er na jaren nog steeds. Het stuk was gebaseerd op teksten van de Oostenrijkse schrijver Ödön van Horváth, spelend in de jaren dertig in Duitsland. De productiefaciliteiten en de inhoudelijke begeleiding vanuit Het Gebeuren waren in die periode nog minimaal. Dat leidde tot een wonderlijk verloop van de repetitieperiode: repetitieruimte moest per week gezocht worden. Acteurs van de Haagse Comedie  werkten op vrijwillige basis, en trokken zich halverwege de periode terug. Na de eerste try-out toonden de acteurs zich ontevreden met het resultaat. John Reinders greep in, en gaf een van de acteurs opdracht om in één dag de enscenering ingrijpend te veranderen. Voor mij was het zwemmen, deze eerste ervaring in het professionele toneel. Na een aantal jaren werken als theatermaker begon ik met het organiseren van culturele evenementen. Zo kwam ik in 1995 weer terug bij John Reinders en Theater aan het Spui, maar nu als organisator van het jaarlijkse Writers Unlimited Winternachten festival.“

0

Hans Croiset

hans croisetAls directeur van het Nationale Toneel was ik eind jaren tachtig en begin negentig nauw betrokken bij de totstandkoming van het Spuitheater. De oprichting ervan was eigenlijk een logisch uitvloeisel van de stormachtige ontwikkeling die het Kleine Zalen toneel in ons land doormaakte en het Spuitheater zou het eerste gebouw in ons land zijn dat daar speciaal voor zou worden opgericht. Omdat wij van het NT zelf een grote repetitiezaal hadden gepland (de Guido de Moor-zaal) moesten wij de gemeente beloven dat we in die zaal niet zouden spelen om geen concurrentie voor het nieuwe gebouw te zijn: in ruil daar voor kregen wij een flink aantal speelbeurten in het Spuitheater (dat en dat toch moet worden gezegd ook voor de dans een belangrijk gebouw leek te worden). Daar verheugden wij ons ook op omdat we kris kras door de stad onze Kleine `Zaalvoorstellingen gaven. (Theater aan de Haven, Diligentia)

Ik herinner mij nog erg goed de eerste bezichtiging van het theater in aanbouw met al die mensen van de gemeente, die in het betonnen skelet over de  vloeren onder water moesten springen. Toen het eenmaal afgebouwd was en de eerste voorstellingen er plaatsvonden bleek al meteen wat voor een aanwinst het gebouw voor de stad was. (al braken mijn opvolgers al snel de belofte om niet in de Guido de Moorzaal te spelen). Vele geruchtmakende voorstellingen vonden er plaats; Decadence, de Perzen, Het Evenwicht (van Botho Strauss) met Will van Kralingen in een stralende hoofdrol. Enkele jaren later trad ik er als acteur op in Mystiek Lichaam, een toneelbewerking van Kellendonks boek door Johan Doesburg en Ariane Schluter.

0

Sanne van der Put

Choreografe Sanne van der Put

Choreografe Sanne van der Put

‘Mijn relatie met Theater aan het Spui? Langdurig, veelkleurig, inspirerend! Een thuis in veel opzichten. Ik had er een bijbaantje als kassajuffrouw – dat mij tijdens mijn aanvankelijk zwalkende carrière als dansmaker overeind moest houden. Nadat ik mijn debuut als choreografe had gemaakt bij het Korzo Theater, kon ik bij John Reinders terecht met mijn vele plannen. Tussen 1996 (‘Amazing Discoveries’: een voorstelling die het hele theater bespeelde) en 2006 (‘Villa Goldberg’, een droomproject met Calefax Rietkwintet) maakte ik 8 producties voor Theater aan het Spui. John en zijn team maakten dat mogelijk, waar ik nog steeds dankbaar voor ben.’

0

Reier Pos

pasfotoMet Hans Brouwer “Reier zou jij nog iets kunnen bedenken voor de opening van het Theater aan het spui overmorgen”. Het was mijn ‘doe maar iets met vuurwerk dan is het altijd goed’-periode, en dat daarbij een lok van het haar van  Louise Engering het moest ontgelden, was voor mij een teken dat het theater een bijzondere plek in de stad zou in nemen.

Met die bijzondere plek en bijzondere mensen heb ik een aantal projecten kunnen realiseren en met John Reinders bizarre en mooie situaties meegemaakt.

Voor mij een periode en een plek om te koesteren.

 

Lees ook: Reier Pos – Verhalen van het spui

0

Lonneke van Leth

LONNEKE foto dans magazin

Het was John Reinders die mij in 2004 vroeg om mijzelf als jong talent aan het TAHS van 2005-2009 te verbinden. Twee prachtige zalen, een hele mooie studio en fijne collega’s. Geïnspireerd heb ik mij hier kunnen ontwikkelen om Lonneke van Leth Producties te maken wat het nu is. In November brengen wij jaarlijks nog altijd met veel plezier het UNEVEN festival in TAHS.

0

Bernadette Stokvis

Bernadette Stokvis

Bernadette Stokvis

De geschiedenissen van Korzo en Theater aan het Spui zijn nauw met elkaar verbonden. In feite zat in het raadsbesluit om Theater aan het Spui te bouwen ook het akkoord voor een verbouwing van Korzo. En dat in de niet rijke tachtiger en negentiger jaren! Kom daar nu maar eens om: twee vlakke vloertheaters erbij in een klap. Vanaf het begin met John Reinders en nu later met Cees Debets werken de twee theaters nauw samen en vullen elkaar perfect aan. Voor de dans in Den Haag een gouden greep, omdat alle soorten dansvoorstellingen nu de perfecte presentatie omgeving krijgen. Die samenwerking stamt van dag 1, met nu als mooi resultaat o.a. het nog steeds belangrijke CaDance Festival,  gestart door Theater aan het Spui als jaarlijks reprisefestival van belangwekkende moderne dans in de kleine en middenzaal, tot nu een première festival voor nieuw en opkomend danstalent, maar nog steeds in beide theaters!

0

Christiaan Mooij

christiaan mooijVers van de regieopleiding haalde John Reinders mij met Annette Speelt genereus binnen bij Theater aan het Spui. We kregen een plek waar we in alle vrijheid konden maken. Toen ik in 2005 besloot te stoppen bij het gezelschap vroeg John mij te blijven als ‘artistieke side-kick’. Ik raakte als coach, regisseur en adviseur betrokken bij co-producties in eigen huis, werkte mee aan de programmering, legde contacten met nieuwe makers en (zoals dat ging met John) w.v.n.t.t.k. Eind 2010 stopte mijn functie als ‘artistiek adviseur’ en daarmee een leerzame en inspirerende periode waar ik bij mijn huidige werk nog veel profijt van heb.

0

Annechien Koerselman

Afbeelding1De ontwikkelingssubsidie die ik van 2005 tot 2009 als maker bij TAHS ontving, heb ik volledig serieus genomen. In mijn eerste twee voorstellingen (Checkpoint Cha Cha Cha &  Kaspar Hauser) heb ik daarom doelbewust het experiment centraal gesteld, in de daaropvolgende producties (Paljas & Brandbakkes) heb ik meer de balans gezocht tussen vertelling en publiek. In die zin loopt deze periode parallel aan mijn ontwikkeling tot all-round vakvrouw.

Net als toen ben ik nu nog steeds volop werkzaam als freelance regisseur, bewerker en auteur. Naast opdrachten van verscheidene producenten in binnen- en buitenland, creëer en produceer ik ook mijn eigen producties. Ik hoop nog vaak met mijn voorstellingen in Den Haag terug te keren. Het toegewijde en geïnteresseerde publiek voelt altijd als een warm bad.  Meer informatie: www.annechienkoerselman.nl

0

Rinus Sprong en Thom Stuart

_MG_7163Wat is geluk? Wat is een gelukswens?

Het heeft te maken met tijd, mensen, het leven en een plek. Je krijgt kansen, iemand neemt risico en de juiste mensen op de juiste plek.

We hadden wilde plannen voor een productie, maar niet de fijnste ervaring met de producent. Dan ga je op zoek naar iemand die de klus wel aan zou kunnen. We klopten aan bij Theater aan het Spui, John Reinders en Hans Brouwer. En ze namen het risico. Dat was, met grote dank, een injectieSPUIt voor onze ontwikkeling. Gefeliciteerd Theater aan het Spui en Cees, veel geluk van Rinus en Thom.

0

Terts Brinkhoff

imagesIn het Shaffy, Melkweg circuit leerde ik John Reinders kennen. In die tijd was ik al bezig met het reizende festival, ook door mijn passie voor het langzame vervoer van een tractor. Ik had al een tractor op mijn 23e jaar. Het avontuur kwam toen in Nederland terug door de nieuwe theatermakers. Den Haag werd pas 10 jaar later besmet met het “avontuur”. Ik begon in Den Haag met één tent, een woonwagen en een tractor bij de Posthoorn.  De makers waren bang voor Den Haag, het had een slecht imago omdat je onderste boven werd gelopen. Ik wilde laten zien dat het kon in Den Haag. Met het CKV werd er op het Plein gestart, kleinschalig met het Pleinfestival.  Later is Het Gebeuren gevraagd om het Pleinfestival nieuw leven in te blazen: De Haagse Zomer.  De Haagse Zomer werd gaandeweg een coproductie van Het Gebeuren en de toenmalige stichting Mobile Arts.  Het werd groter en groter maar de wethouder kon geen subsidie meer regelen en helaas, het was weer voorbij. In Amsterdam en Utrecht is vervolgens de Parade gestart, die was succesvol en werd groot en John Reinders wilde ook graag De Parade in Den Haag hebben. Met de  hulp van onze maatjes  van Theater aan het Spui zijn we eerst in het Zuiderpark geland en later verhuisd naar  het Westbroekpark. Den Haag heeft kennis gemaakt met het betrekkelijke wat circusartiesten en de kermis met zich mee brengt. De hoge kunst “weet het zeker” terwijl dat maar betrekkelijk is.

0

Rebecca van Leeuwen

rebecca.jpgTweeëntwintig jaar geleden was Rabarber nog een klein kindertheater maar wel met de ambitie om in een echt  Haags Theater te spelen. Begonnen bij John Reijnders in Theater aan de Haven was het een logische stap naar Theater aan het Spui.  Sinds die eerste Scrooge (met aanwezigheid van het Jeugdjournaal)  speelt Rabarber nog steeds  in de kerstvakantie met veel succes in de grote zaal. Wij hebben daar al vele mooie voorstellingen gemaakt  zoals The Mahagonny, Alice in Wonderland, Icarus en dit jaar nog Pinokkio. Hierdoor hebben veel Haagse kinderen hun eerste theaterervaring opgedaan en menig bekende acteur heeft als Rabarber leerling in het TahS zijn eerste voetstappen op het grote toneel gezet.